storytelling

 

IMG_2708

Kan ik eigenlijk nog schrijven? Het is iets wat ik in de loop der jaren misschien verleerd ben. Jaren van routine, het hoofd boven water houden, het water uit de kraan laten lopen. Jaren waarin de energievoorraad langzaam maar zeker geslonken is. Jaren waarin wonderen en schoonheid minder consistent aanwezig waren. Het is mooi om zien dat de automatische piloot je regelrecht naar niemandsland leidt, het land van overleven, het land van de halve inspanning. De vreugdes van vroeger zijn niet onbereikbaar of verdwenen. Maar nu komen de jaren dat een mens niet langer in jaren denkt. Waarom had ik het zo moeilijk met een liefdesverhaal? Omdat het me opnieuw aansluiting had gegeven bij iets vollers, mooiers. Om er nu opnieuw op zoek naar te gaan. Liefde, niet als substituut of relatie, maar als invulling van dit leven. Verwondering, nieuwsgierigheid, medeleven, geraakt worden. Dankbaar zijn. Besluiten trekken. Goed doen en niet omzien. Oprecht zijn. In de lach, de lust, het respect. Voor anderen.

Ik ontmoette een handvol nieuwe vrouwen. Een vrouw die me wakkerkuste. Een vrouw die me haar hart schonk. Een vrouw die me de hemel en de noorderzon liet zien. Ook de vrouw die ik straks ontmoet, mag er zijn. Dat weet ik nu al. Maar ik weet ook: zij gaan het niet doen voor mij. En dat is zowaar een hele geruststelling.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s